M S

وبلاگی گروهی در خصوص هرانچه در مورد بیماری ام اس میتوان گفت

در مورد ام اس بیشتر بدانیم.

گفتگویی با دکتر مسعود اعتمادی فر، رئیس انجمن ام. اس اصفهان رو می خوندم گفتم بد نیست اینجا هم بذارم تا دوستانی که با ام. اس آشنایی ندارند، از بیماری ما اطلاع داشته باشند که اونجور هم که میگن بیماری خطرناک و کشنده ای نیست و قرار نیست هر کی مهر ام. اس به پیشونیش خورد آدم از کار افتاده ای بشه! منتهی چون طولانی بود در چند قسمت پشت سر هم می ذارم!


بیماری تحصیل کرده ها، بیماری جوانان، بیماری عصبی و ... فرقی نمی کند ام. اس را تحت کدام عنوان بشناسید. حقیقت این است که این بیماری در کشورمان خصوصا استان اصفهان رو به رشد است و سن این بیماری هم پایین آمده است.


آقای دکتر آمارها از افزایش مبتلایان به بیماری ام. اس در کشور دلالت دارد و اخیرا گفته می شود که رقم افزایش این بیماری در استان اصفهان باعث نگرانی و وحشت شهروندان و خانواده ها گردیده است. به نظر شما چرا مردم این قدر از این بیماری وحشت دارند؟


این نکته صحیح است که آمار بیماری ام. اس در سالهای اخیر در ایران و خصوصا استان اصفهان شیوع چشمگیری یافته است. به خاطر همین مساله که ام. اس یک بیماری ناشناخته بوده و به علت عدم شناخت کامل علائم و سیر بیماری و اطلاعات نادرستی که افراد جامعه دریافت کرده اند هراس و ترس نابجایی از این بیماری بوجود آمده است. اما واقعیت آن است که ام. اس در اکثریت مبتلایان کاملا خوش خیم و سیر خوبی را طی می کند. تنها درصد کمی از بیماران هستند که دچار ناتوانی و اختلالات حرکتی ناشی از این بیماری می گردند.


چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا هستند؟ با چه علائم و نشانه هایی این بیماری تظاهر می کند؟


بیماری ام. اس یک بیماری دوران جوانی است. اکثر مبتلایان سنین 25 – 18 داشته و سنین ابتلا معمولا بین 35 – 18 سالگی است. بیماری در اطفال (زیر 16 سال) و نیز بعد از 40 سالگی نادر است. شیوع بیماری در خانمها 3 – 2 برابر مردان می باشد. این بیماری در تمام طبقات اجتماعی و در تمامی نقاط دنیا گزارش شده است. در مطالعات انجام گرفته در ایران نیز اکثر مبتلایان بین 24 – 17 سالگی هستند و بیماری به مراتب در خانمها شایعتر از آقایان است. در نقاط مرکزی ایران بیماری شایعتر است. هر چند در شهرهای همانند تهران، اهواز، مشهد، تبریز و شیراز نیز شیوع بالایی از بیماری گزارش گردیده است.


اما بیماری ام. اس بخاطر پیدایش پلاکهایی که با تخریب بافت میلین همراه است در هر نقطه ای از سیستم عصبی مرکزی (شامل مغز و نخاع) می تواند ایجاد ضایعه و آسیب نماید بخاطر همین طیف وسیعی از علائم عصبی می توانند تظاهر بیماری ام. اس باشند. علائم شایع در این بیماری شامل ضعف یک یا دو اندام (در اندامهای تحتانی یا فوقانی)، اختلال دید بصورت تاری دید یکطرفه یا دو طرفه، اختلال حسی بصورت گزگز شدن قسمتهای انتهای اندامی و یا نواحی محدودی بر روی تنه و اندامی، دو بینی، عدم تعادل و مشکلات ادراری می باشند. گرچه بعنوان قانون در صورت رخداد هر گونه علائم عصبی در یک فرد جوان باید به فکر بیماری ام. اس بود و با آزمایشهای تکمیلی بیماری را تایید یا رد نمود.

برای خواندن ادامه اش کلیک کنید:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه نهم شهریور 1383ساعت 8:1  توسط ......  |