علل و علایم و درمان بیماری ام اس
سوالات زیادی ازطریق ایمیل در باره علل و درمان و علایم بیماری ام اس به ما ارسال می شود که هرچند طی پستهای زیادی در مورد آن نوشته شده و لی برای بار دیگر به پاس احترام همه دوستان در مورد آن مطالب لازم را می نویسیم.امید که دوستان جواب خود را بیابند:
مالتيپل اسكلروزيس كه به اختصار به آن «ام اس» نيز گفته ميشود، يك بيماري سيستم عصبي است كه بيشتر افراد جوان را مبتلا ميسازد و در آن، ماده پوشاننده سلولهاي عصبي كه «ميلين» نام دارد در بعضي قسمتهاي سيستم عصبي از بين رفته و سبب ايجاد اختلالات علايم متنوع عصبي ميشود.
علائم اين بيماري گاهي تشديد و گاهي تخفيف پيدا ميكند. ولي ممكن است، سيري پيش رونده و ناتوان كننده نيز داشته باشد. (البته علائم اين بيماري متنوع نيز ميباشد).
شروع بيماري گاهي بهصورت آهسته و بيسر و صدا بوده؛ اما بيشتر به صورت علائم حاد عصبي است.
(منظور از حاد اين است كه علائم در عرض چند روز ظاهر مي شوند) گاهي علائم جزئي و خفيف هستند. بهطوري كه بيمار به پزشك مراجعه نميكند (مثلاً به صورت ضعف و خستگي زودرس يا سر گيجه خفيف) پس از مدتي علائم خود به خود بر طرف ميشوند و گاهي عود پيدا ميكنند. البته تشخيص اين موارد خفيف مشكل است؛ در موارد ديگر علائم شديد بوده و شامل اختلال شديد بينائي دوبيني (بيمار هر چيز را دو تا ميبيند) فلج اندامها، سرگيجه شديد و اختلال تعادل حين راه رفتن، اختلالات حافظه و افسردگي ميباشند. ممكن است بيماري سير پيش روندهاي داشته باشد و به تدريج بيمار را به صورت يك معلول درآورد و مانع از ادامه كار و زندگي معمولي او شود. (در موارد نادر ممكن است جان بيمار را به خطر بياندازد)
سوالات زیادی توسط دوستان از طریق ایمیل در مورد علل و درمان بیماری ام اس پرسیده می شود که هرچند طی پست های مختلف در مورد آن مطالبی نوشته شده است ولی به پاس احترام همه عزیزان ُیکبار دیگر در مورد علل و علایم و درمان بیماری ام اس مطالب موجود را در اختیار آنان قرار می دهیم:
بيماري «مالتيپل اسكروز» چقدر شايع است؟
حدود يك ميليون و صد هزار نفر در جهان مبتلا به بيماري «مالتيپل اسكلروز» ميباشند. اين بيماري در جوانان شايع بوده و تا سن 35 سالگي شيوع آن بيشتر ميشود. تعداد خانمهاي مبتلا به اين بيماري دو برابر آقايان است.
آيا هر كسي دچار بيماري «ام اس» شود زمينگير و معلول خواهد شد؟
بيماري «ام اس» ميتواند شدتهاي مختلفي داشته باشد. بعضي بيماران، بيماري آنها به حدي خفيف است كه به پزشك هم مراجعه نميكنند و تا سالها به زندگي معمولي خود ادامه ميدهند. ولي بعضي بيماران، بيماري شديدي دارند؛ به طوري كه پس از چند سال دچار عوارض و عواقب شديد بيماري ميشوند. در بررسيهاي انجام شده، مشخص شده است كه 15 سال پس از شروع بيماري، يك پنجم بيماران هنوز به زندگي عادي خود ادامه ميدهند و هيچگونه محدوديتي احساس نميكنند. 50 تا 60 درصد بيماران براي حركت خود نياز به كمك (مثلاً عصا يا صندلي چرخ دار) دارند و 75 درصد بيماران قادر به ادامهي كار خود نبوده و از كار افتاده ميشوند.
مطالعات انجام شده نشان ميدهد؛ بيماراني كه در پنج سال اول شروع بيماري معلوليت قابل توجهي پيدا نكردهاند در 10 تا 15 سال آينده نيز مشكل چنداني پيدا نخواهند كرد.
علت بيماري «ام اس» چيست؟
علت بيماري «ام اس» خودايمني روي يك زمينه ارثي است. تاكنون ميكروب يا ويروس خاصي را به عنوان عامل بروز اين بيماري پيدا نكردهاند؛ غذاي خاصي در ايجاد اين بيماري مقصر شناخته نشده است.
اين بيماري واكسن ندارد و راه پيشگيري براي آن پيدا نشده است. فاميل نسَبي افراد مبتلا به اين بيماري (مثلاً خواهر و برادرها) احتمال ابتلاي آنها به اين بيماري قدري بيشتر از افراد ديگر است. براي اين افراد نيز توصيه خاصّي وجود ندارد تا با رعايت آن بتوان بيماري را پيشگيري نمود. با توجه به اينكه ميزان احتمال بسيار كم است، اطرافيان بيمار مبتلا به «ام اس» نبايد نگران شوند.
بيماري «ام اس» را چگونه تشخيص ميدهند؟
آزمايش خون يا تست خاصّي وجود ندارد كه به تنهايي بيماري «ام اس» را به طور قطعي تشخيص داد. البته پزشك براي تشخيص اين بيماري علاوه بر علائم و نشانههاي بيمار، از «ام آر آي» و بررسيهاي ديگر استفاده ميكند و سير بيماري را نيز درنظر ميگيرد.
آيا بيماري «ام اس» درمان خاصّي دارد؟
بله، بيماري «ام اس» راه معالجه دارد. اگرچه اين معالجات امكان دارد شفاي قطعي بيماري را فراهم نسازد؛ ولي كمك زيادي به بيماران مي كند. ( لازم است درمان تحت نظر متخصص مغز و اعصاب باشد) متحصصان مغز و اعصاب براي درمان بيماري «مالتپل اسكلروز» از «افترفرون بتا»، «استات گلاتي رامرGlatiramer)، «كورتيكوستروئيد» و داروهاي ديگر استفاده ميكنند. البته برحسب شدت بيماري و علائم ايجاد شده نوع دارو و مقدار آن توسط متخصص مغز و اعصاب تجويز ميشود. مصرف داروهاي گياهي (جوشانده و...) براي «ام اس» فايدهاي ندارد و ممكن است بيمار را مدتي از درمان صحيح بازدارد و در نهايت به ضرر او باشد. مصرف صحيح داروهاي تجويز شده توسط متخصص مغز و اعصاب و پيگيري بيمار در هر بيماري مزمني اهميت زيادي دارد برای خواندن مطالب بیشتر کلیک کنید