اضافه شدن وزن در بیماران ام‌اس مشکلی است که به دنبال کاهش سطح فعالیت رخ می‌دهد.

این در حالی است که میزان کالری دریافتی بیماران ام‌اس نسبت به دوره قبل از بیماری تغییر نمی‌کند. در این میان تعداد کمی از افراد نسبت به اضافه وزن خود آگاهی ندارند. هیچ دلیل ومدرکی نیست که نشان دهد اضافه وزن سبب ضعف می‌شود، باید در نظر داشت که به طور کلی اضافه وزن برای سلامتی مطلوب نیست.
بیمارانی که اضافه وزن دارند معمولا مایلند لاغر شوند ولی اغلب تغییرات کمی در وضعیتشان می‌توان ایجاد کرد اگر سطح فعالیت فردی را نتوان افزایش داد، کاستن از کالری دریافتی تنها راه ممکن است. به طور کلی، اضافه وزن در حرکات عمومی اختلال ایجاد می‌کند. افرادی که ویلچری هستند اغلب به طور اجتناب ناپذیری چاقی شکمی پیدا می‌کنند، این افراد نمی‌توانند به مقدار کافی ورزش‌های شکم را تغییر وضعیت خود انجام دهند. همان دستورات رژیمی که برای دیگران به کار می‌رود در بیماران ام‌اس هم بکار می‌رود. استفاده از مهار کننده‌های اشتها اثر کوتاه مدتی دارد. بیشترین تلاش برای ایجاد تعادل منطقی بین فعالیت بدنی، کالری دریافتی و میزان خستگی است. این امر ابتدا با خوردن غذا کمتر شروع می‌شود. افرادی که غذای کمتری می‌خورند ولی وعده غذایی بیشتری دارند، هم کالری دریافتی کمتر و هم رضایت خاطر بیشتری دارند.    دنیز